Woont u zelfstandig, en heeft u hulp nodig bij praktische zaken? Dan kunt u misschien begeleiding krijgen. Dit wordt ook wel individuele begeleiding genoemd, of begeleiding bij het wonen.
Een begeleider ondersteunt u bij praktische dingen. De begeleider neemt niets over, maar leert u allerlei praktische dingen zelf te doen.
Soort begeleiding
- de administratie (overzicht krijgen over facturen, contracten, verzekeringen, enzovoort)
- boodschappen doen
- geldbeheer (overzicht krijgen over inkomsten en uitgaven, rekeningen betalen, enzovoort)
- post afhandelen
- medicatie innemen
- dag- of weekplanning maken
- invulling van de dag
- regelen van ingrijpende gebeurtenis, zoals een verhuizing
- vaardigheden oefenen, zoals schrijven en rekenen of omgaan met apparaten
- woonbegeleiding (huishouden doen, boodschappen doen enz)
- mensen in de omgeving leren kennen, bijpraten, samen koffie drinken
- begrijpen wat anderen zeggen en uzelf begrijpelijk maken
- hulp om gedragsproblemen te verminderen in de omgang met andere mensen
- praten over zingeving
- toezicht houden
- mantelzorger(s) leren omgaan met de gevolgen van de aandoening of (gedrags)problemen van de persoon die zij verzorgen.
Gemeenten kunnen begeleiding bieden bij de persoonlijke verzorging. De grens met wijkverpleging vanuit de zorgverzekeraar is niet altijd direct duidelijk. Soms wordt gedacht dat gemeenten alleen zorg bieden 'met de handen op de rug' of dat gemeenten geen lijfgebonden zorg bieden. Beide zijn niet waar.
Het onderscheid tussen begeleiding vanuit de gemeente en wijkverpleging zit in de aard van de aandoening waarvoor de zorg nodig is. Namelijk:
- Bij behoefte aan geneeskundige zorg vanwege een medische aandoening: wijkverpleging (zorgverzekeraar)
- Bij behoefte aan ondersteuning van zelfredzaamheid: Wmo-begeleiding (gemeente). Dit kan bijvoorbeeld gewenst zijn bij iemand met een verstandeljke beperking die zichzelf wel kan wassen, maar dat niet uit zichzelf doet.
De gemeente onderzoekt of er sprake is van behoefte aan ondersteuning van zelfredzaamheid.
Voorwaarden om in aanmerking te komen voor begeleiding
U woont zelfstandig en vanwege een ziekte, beperking of psychische aandoening heeft u hulp nodig. Bijvoorbeeld bij het omgaan met geld, het huishouden doen, werk vinden of vrienden maken.
Woonbegeleiding is ook mogelijk voor jongeren met een beperking die zelfstandig gaan wonen.
Vergoeding van begeleiding
De vergoeding kan via de gemeente (Wmo) of het zorgkantoor (Wlz) lopen. Dit is afhankelijk van uw situatie.
Begeleiding vanuit de Wmo
- U bent 18 jaar of ouder, en
- U bent niet zelfredzaam en/of heeft hulp nodig om mee te doen in de samenleving, en
- U heeft géén recht op Wlz-zorg (zie hieronder), en
- U heeft niet genoeg hulp uit uw omgeving (bijvoorbeeld van uw partner, eventuele kinderen, familie of anderen).
Vindt uw gemeente dat u een Wlz-indicatie moet aanvragen, maar twijfelt u daarover? Lees dan Zorg thuis vanuit de Wmo, Zvw of Wlz.
Voor Wmo-ondersteuning kunt u terecht bij uw gemeente.
Begeleiding vanuit de Wlz
De Wlz is er voor mensen die levenslang intensieve zorg nodig hebben vanwege een lichamelijke, zintuiglijke of verstandelijke beperking of vanwege dementie. Meer informatie hierover vindt u in Wet langdurige zorg.
U kunt een indicatie voor Wlz-zorg aanvragen bij het CIZ. Bij een Wlz-indicatie hoort een zorgprofiel. Dat is een beschrijving van de zorg die nodig heeft. Bij sommige zorgprofielen ligt de nadruk op begeleiding, bij andere zorgprofielen ligt de nadruk op andere vormen van zorg, zoals verpleging.
Eigen bijdrage
Voor zorg vanuit de gemeente of zorgkantoor betaalt u een eigen bijdrage.