Een gezinsvervangend huis is een groepswoning voor mensen vanaf 18 jaar met een lichamelijke of een verstandelijke beperking. Dit wordt ook wel 'kleine woonvorm'genoemd.

Gezinsvervangend huis

De bewoners van een gezinsvervangend tehuis zijn redelijk zelfstandig. Ze gaan overdag naar een dagopvang of speciaal onderwijs. Thuis vormen de bewoners vormen samen een 'gezin'. Er is een gezamenlijke huiskamer en keuken. Iedere bewoner heeft een eigen slaapkamer. Bewoners krijgen hulp van een vaste groep begeleiders.

Een gezinsvervangend huis ligt vaak in een woonwijk. Soms op het terrein van een zorginstelling. Het is een vorm van kleinschalig wonen.

Wonen en zorg

Een gezinsvervangend huis is een combinatie van wonen en zorg. Hoe u dit regelt, hangt af van uw situatie.

U heeft blijvend intensieve zorg nodig

Is 24 uur per dag zorg in de buurt of voortdurend toezicht nodig? Dan is een indicatie voor de Wet langdurige zorg (Wlz) nodig. Met deze indicatie komt u in aanmerking voor zorg én wonen.

U kunt zelfstandig wonen

Bij een minder intensieve zorgvraag zijn wonen en zorg gescheiden. U betaalt dan zelf voor de woning. De gemeente en/of zorgverzekeraar zijn verantwoordelijk voor de begeleiding en wijkverpleging.

Een gezinsvervangend huis vinden

Een onafhankelijke cliëntondersteuner kan u helpen om een woning te vinden. U hoeft niet te betalen voor cliëntondersteuning.

U vindt een overzicht van gezinsvervangende tehuizen op Sociale Kaart Nederland.

Verschillende zorginstellingen bieden gezinsvervangende tehuizen aan. U kunt bij zorgaanbieders in uw omgeving vragen wat de mogelijkheden zijn.

Eigen bijdrage

U betaalt een eigen bijdrage. De hoogte daarvan is afhankelijk van het inkomen (loon of een uitkering). Het CAK  berekent de eigen bijdrage en stuurt u de rekening. U kunt de hoogte van de eigen bijdrage inschatten met een proefberekening.